Dit toont de kracht van media

Foto Muziekhandel Wil Mout‘Ik vertel verhalen die mensen raken.‘ Zo begint mijn pitch. “Wat schrijf je dan zoal?”, is vaak de logische vervolgvraag van mijn gesprekspartner. Trots ben ik op het verhaal over muziekwinkel Wil Mout in Oud-Beijerland, die ik redde van gedwongen sluiting.

De muziekwinkel- en school van Wil Mout ligt op mijn wandelroute van huis naar het dorp. Het is eind november 2014 als het stoepbord voor de winkel mijn aandacht trekt. ‘Opheffingsuitverkoop’ staat er in grote letters op.

Ping! – mijn nieuwssensor springt aan. Volgens mij is de muziekwinkel nog de enige in het dorp, wat is er aan de hand?

Enige muziekwinkel in de Hoekse Waard
Spontaan stap ik naar binnen om te vragen wat het bord buiten betekent. Ik tref Wil Mout direct en ze doet openhartig haar verhaal. Ze is inderdaad nog de enige muziekwinkel van de hele Hoekse Waard nota bene, maar nu moet ze misschien sluiten.

‘Opheffingsuitverkoop’ staat er in grote letters. Ping! – mijn nieuwssensor springt aan.

Fonkelende ogen van nijd
De reden ligt niet bij haar zelf. De bank waar ze een doorlopende lening afsloot, heeft door de tegenvallende winsten geen vertrouwen meer in haar zaak. “Zonder overleg vooraf kreeg ik ineens van de bank te horen dat mijn krediet ging stoppen.” Haar ogen fonkelen van nijd. “Daarom moet ik mijn schuld afbetalen en dat hoop ik te kunnen doen door een grootse uitverkoop.” Terwijl ze haar ziel en zaligheid in haar bedrijf stopt – ze maakt weken van zestig uur en verdient relatief weinig zegt ze –heeft ze waarschijnlijk geen anders keus dan stoppen.

‘Tranen om opheffing’
Ik stel haar voor om het verhaal in de krant te zetten en ze stemt ermee in. Op 9 december 2014 verschijnt het artikel in het AD op de Hoekse Waardpagina’s. ‘Tranen om opheffing’ luidt de titel, verwijzend naar vaste klanten die geschrokken de winkel binnenstappen vanwege de alarmerende opheffingsuitverkoop.

“Ik ben opgelucht en blij, en de sfeer binnen het team is voelbaar anders.”

Mooi nieuws
Een paar dagen later belt Wil Mout me op. Ze wil me hartelijk bedanken voor het stuk. Bovendien heeft ze mooi nieuws: ze is benaderd door een Hoekse Waards bedrijf dat haar lening en hypotheek bij de bank overneemt, zodat zij door kan. Haar stem klinkt opgetogen, heel anders dan toen ik haar eerder sprak in haar winkel. Ook dat kwam natuurlijk in de krant.

“Ik ben opgelucht en blij, en de sfeer binnen het team is voelbaar anders.” Het reddende bedrijf wil anoniem blijven, maar de eigenaar schiet Mout te hulp, omdat die het belangrijk vindt dat muziekonderwijs voor kinderen blijft bestaan.

Opkrabbelen
‘Wij gaan door’, is een paar weken later de nieuwe kreet op het stoepbord voor de winkel. Ik ben blij voor Wil Mout dat ik toen haar winkel binnenstapte en dat haar verhaal zo’n goede afloop heeft gekregen. Nu, dik een jaar later, staan de muziekwinkel en –school nog steeds overeind, maar het is nog geen hosanna. Mout: “We krabbelen weer (langzaam) op, maar het blijft moeilijk.”

Muziekhandel Wil Mout 09-12-14